مراسم دگه بومیان آمریکا 2014

دگه

مراسم دگه

دگه چیست؟

مراسم دگه نوعی دورهمی و جشن با اجرای یک موسیقی زنده است.

در اجرای موسیقی یک خواننده وجود دارد و چند طبل زن یا دهل زن یا هر آلات موسیقی دیگر.

در اصل تمامی جشن روی پاشنه ی خواننده ی آن میچرخد که به آن درصورت مرد بودن بابا و درصورت زن بودن ماما گویند.

لفظ ماما یا بابا زمانی به این اشخاص (خواننده) داده میشود که دارای مرتبه ی بالایی در جن گیری باشند.

و این مرتبه یالا با در اختیار داشتن دهها و صدها جن بدست میآید.

داشتن جنهای مهم و به اصطلاح شیخ برگ برنده ای در دست ماما و بابا است.

علم مراسم دگه

علم مراسم دگه در دنیا فقط در دست عرب زبان ها و آفریقایی ها دست به دست میشود و علارقم تلاش بسیار

محققین در ایران و در تمام جهان هنوز شناخت این علم در حد یک باور فرازمینی باقی مانده است.

از آنجا که کشور مصر  به حالت عربی آفریقایی است و در زمان حکومت فرعونها این علم پایه گذاری شده شکی

نیست که بقایای ناچیز مانده از این علم به شکل راز میان این افراد جابجا شود که البته نشان از علم قوی

اجداد آنها و تبهر آنان دارد.

چندین مقاله ی رسمی در امریکا و ایران به تحلیل کارشناسی این مراسم پرداخته و همگی ناقص و

مشتاق به کامل شدن هستند.

از لحاظ اخترشناسی که تخصص اصلی ماست وجود فرد ماما و یا بابا به راحتی از طریق مشاهده ی ستاره ی

ان شخص قابل تشخیص است و بهتر است بدانید که ماما و یا بابا توانایی های عجیبی در تغییر آنی موقعیتهای

ستاره های فرد دارند و چنانچه چشم از تلسکوپ برندارید به وضوح توانایی تغییر و حرکت ستارگان طالع خود را

به دستور ماما و یا بابا میبینید که در علم اخترشناسی ناشناس است.

در بررسی که توسط تیم تحقیقاتی ایرانی در سال ۱۳۹۵شمسی صورت گرفت این نتیجه مشاهده شد که

با اعلام ماما دال بر ورود جن مثلا مسیحی،زبان ماما به انگلیسی لهجه دار همان کشور و

بعد با اعلام جن افریقایی زبان ماما به زبان افریقایی و با اعلام جن یهودی به

زبان یهودیان اسرائیلی تغییر کرده و نتایج در پایان ثبت و تا کنون هیچ دلیل

علمی برای این دانش بداهه ثبت نشده.

علم ماما و بابا

در ایران اعراب جنوب کشور و خوزستان دارای درجه های ماما و بابا هستند که علم خود را

فقط به شخص مشخی از خودشان یک دفعه منتقل میکنند و هیچ کاغذ و قلمی در کار نیست!

روش های ماما و بابا با صوفی های گناباد و سایر رمالها و جن گیرهای ایران و جهان متفاوت است.

بررسی چگونگی نحوی اجرای مراسم دگه به چه شکل است؟

مراسم دگه چیست؟

در آیین زار (مراسم دگه)، برخی از انسان‌ها توسط نیروهای اهریمنی که به

عنوان «جن» شناخته می‌شوند تسخیر می‌شوند این جنها شخصیت‌ها و

خواستهای گوناگونی دارند و بیماری وافسردگی و روان پریشی فرد تسخیر شده را سبب می‌شوند و

مراسم دگه برای درمان آن‌ها برپا می‌شود. هزینه‌های برپایی این آیین توسط بیمار پرداخت می‌شود که

عموما به سبب قربانی دادن و اجرای موسیقی و سایر اعمال دیگر ارزان نمیباشد.

از بعد ورود فرد زال زده (بیمار)در مراسم  تا پایان مراسم همه ی امور توسط بابا یا ماما هدایت می‌شود

که کار آن‌ها و شگردهای آن‌ها اکنون نوعی جادوی پزشکی تلقی می‌شود.

مهمترین چیز آوازی است که در مراسم می‌خوانند و سازهایی است که نواخته می‌شود زیرا

در باور آن‌ها چون این جنها با موسیقی به محبت و خوشرویی می‌آیند و بابا و ماما به تدریج به

ذات و خلق جن موجود دربدن بیمار جن زده پی می‌برند و در ادامه ی مراسم جن به

راحتی نام خود را فاش می‌کند.

مراحل بعدی درمان از این مرحله به بعد شروع میشود در صورتی که خواسته‌های جن

برآورده شود، جن «رام شده-مطیع ماما یا بابا شده» و بیمار را دیگر  آزار نمیدهد اما

مرکب خود(بدن بیمار)  را کاملاً ترک نمی‌کند و کسانی که گرفتار این جن ها شده باشند

در اصطلاح اهل هوا میگویند.

اعمال مراسم دگه

بعد از پشت سر گذاشتن دوره حجاب صبح روز بعد بدن مریض را خوب تمیز می‌کنند و

خاک۷ راه را با ۷ برگ از ۷ گیاه بی خار مخلوط میکنند و

همراه «گره کو» به تن وی می‌مالند.وقبل از این که مراسم رسمی دگه اجرا

شود جنی را که بیماری و آسیب را وارد بدن شخص کرده بیرون می‌کنند

برای بیرون کردن جن شخص گرفتار را روی زمین می‌خوابانند و سپس

انگشتان شست پاهای وی  را با موی بز به هم می‌بندندسپس

مقداری روغن ماهی هم زیر دماغ فرد جن زده کشیده و چند رشته موی بز هم

آتش میزنند و زیر بینی وی می‌گیرند

سپس ماما یا بابا با چوب خیزران جن را تهدید و میترساند که از بدن بیمار خارج شو

و با ضربه‌هایی که با آن چوب به بدن بیمار می‌زند(ضربه های بسیار آرام )مشاهده میشود که

جن با جیغ و فریاد  وناراحتی زیاد بدن بیمار را ترک و فرار میکند.

مراسم زار

بعد از خروج جن از بدن بیمار تنها باد زار در بدن بیمار می ماند و برای این موضوع باید

مجلس بازی برای جنیان تشکیل داد . از این رو از روز قبل زنی که خودش از

اهل جن است چوب خیزران به دست راه میرود و همه ی جنیان مجلس را برای بازی دعوت می‌کند

این زن را «خیز رانی» می‌نامند که در بیشتر مراسم همان ماما یا بابا اقدام به این عمل میکند و بیشتردعوتیها

دختران هوا(دختران جن) هستند.

دختران جن یا هوا در اصل زنان جوان و بالغی که صدای زیبا دارند و خوب آواز می‌خوانند و

حرکاتشان نرم است و مجلس بازی میکنند.

دختران جن در بیشتر مجالس اهل هوا در کنار ماما و یا بابا جمع می‌شوند و

همراه مردها شور می‌گیرند و بازی می‌کنند.

بازی و شور دختران و پسران اینگونه است که در سرجای خود هنگامی که

زارشان پایین می آید شروع به حرکت گردن به چپ و راست میکنند و در

این هنگام بر روی سر مردان پارچه ی بلند جهت حفظ حجاب و پوشش می اندازند و

همچنین تمامی دختران و زنان باید کاملا پوشیده بوده و در هنگام پایین امدن زارشان که

گردن به چپ و راست میرد یک یا چند چادر و عبا بر روی فرد می اندازند تا کامل پوشیده شود.

اصل مجلس زار به هر نحوی که باشداین چنین تشکیل می‌شود که بابا یا ماما ی زار با

دهل‌ های مخصوص به خود در راسر مجلس قرار می‌گیرد و به نحو شگفتی آن را تا آخر پیش میبرد.

*تا کنون هیچ موردی از باقی ماندن بیماری در بدن فردی که مراسم روی آنان ایجاد شده یافت نشده

درواقع بازده این مراسم در جنوب ایران و آفریقا ۱۰۰مثبت بوده است.

اعمال مراسم زار

درآغاز مجلس بازی درون آتش دان مقداری ذغال افروخته میریزند و ابتدا مقداری «کوندروک»درمانی را توی آتش دود میدهند.

قبل از شروع به خواندن آواز سفرهٔ مفصلی پهن میکنند که در این سفره همه چیز موجود است

از انواع غذاهای لذیذتا گیاهان معطر و انواع سبزیهای تازه و میوه درخت (کنار) و خرمای جنوب و

گوشت و کاسه خونی که برای بیمار زار سر سفره وجود دارد. خون از حیوان حلال گوشت قربانی زار است

و این قربانی معمولاً یک بز یا گوسفند بالغ است که در همان مجلس سرش را میبرند و خونش را

درون ظرفی سر سفره میبرند معمولاً تا جن خون قربانی را نخورد به حرف در نمی اید.

*(توضیح):جن چیزی نمیخورد و از عالم ماده بینصیب است،در مراسم دگه بالای ظرف خون رفته و حسش میکند مثل این حالت که بو میکشد و سیر میشود.در آداب غذا خوردن اسلامی آمده است که اگر قبل از شروع به غذاخوردن بسم الله الرحمن الرحیم نگویید جنیان از غذای شما میخورند و یا در غذای شما شریک میشوند که پرضرر است.با این عمل در مراسم دگه لزوم اجرای فرامین الهی را در زندگی روز مره بیشتر میتوان حس کرد.(اسلام مسیر سعادت دنیا و آخرت بشر است)

در مراسم دگه تا زمانی که ماما یا بابا دستور نداده نباید کسی شروع به غذاخوردن کند و

اولین لقمه را آن زده و سپس بقیه شروع میکنند.سپس برای این که

ماما کامل متوجه شود جن چه می‌خواهد لازم است خون قربانی را بخورد

اشتیاق به خون خوردن نشانهٔ شدت و وابستگی شخص مبتلا به جن است و بلعکس.

قدرت و مقام هر بابا یا ماما به تعداد خون‌ قربانیهایی است که خورده است

مثلاً می‌گویند فلان بابا۱۰۰ خون خورده است ویا فلان ماما ۲۰۰۰خون خورده.

سرانجام بابا یا ماما با تکان دادن چوب خیزرانی که به دست دارد مجلس بازی را آغاز می‌کند

درقسمتی خود ماما یا بابا هم مقداری میخواند و یا موسیقی میزند که همه به شدت حال میگیرند.

بررسی اشعار مراسم زار

اشعار دگه :

شعر و آوازی که در مراسم زار در سواحل آفریقا اجرا میشود همه به زبان سواحلی است ولی

در ایران قسمت بیشتر شعرها را به زبان عربی می‌خوانند که بعد از خواندن چند بیت تبدیل به

اشعار نامفهوم سواحلی می‌شود اما کمتر کسی معنی این اشعار را می‌فهمد

نه سیاه پوستان و نه حتی خود بابا یا ماما از ادامه ی اشعار سردرنمی آورند ولی با وجود این همه ساعت‌ها

می‌توانند به زبان ناشناس سواحلی لذت برده و دلنشین باشند.

در بررسی های دقیق تر نسبت به فرد خواننده مراسم دگه متوجه شدیم که تا یک حدودی با دانش خود جلو میرود و

از جایی به بعد انگاری بدن او را موجود دیگری به پیش میبرد و حتی وقتی از کلمه ای خاص که در

شعر خواننده بوده از وی سوال میپرسید آگاهی از این موضوع ندارد.

شعر عجیب مراسم دگه

اوج تعجب اشعار در مراسم دگه (مراسم زار) زمانی به اوج میرسد که آواز خوان مجلس اعلام میکند که

میخواهد آواز جنگلی بخواند تا کسانی که زار جنگلی(جن جنگلی) دارند جنشان پایین بیاید در عین ناباوری

اشعار به شکل شعرهای بومیان آمازون تبدیل میشود و دقیقا با همان لهجه به شعر خواندن میپردازد که

قسمتی از این شعر را توسط یکی از دوستانمان در کشور هلند بررسی کردیم که متوجه شدیم در اشعار

خود نوعی موجودات را صدا میزند که بومیان جنگلی آمازون آنها را خدایان خود مینامند.اینکه چگونه این

شاعر لیست اسامی این افراد را دقیقا با همان لهجه و زبان و درقالب یک شعر واحد با همان بومی های

جنگل های آمازون میخواند یک سوال بی جواب است.باید به این موضوع توجه کرد که چندسالی است که

کشف برخی قبایل در آفریقا و آمازون شکل گرفته و خیلی از آنان تا کنون با غیر از قبیله ی خود با کسی در ارتباط

نبودند،پس چگونه یک شعر واحد در جنوب ایران و دور افتاده ترین قبیله ی آفریقا یا آمازون  وجود دارد!

سوالات بی جواب ما فقط به این قسمت ختم نمیشود و در ادامه ی مراسم، آواز خوان که خود هم اهل هوا(جن)

است اعلام میکند که اشعاری را برای جن سرخپوست میخواند که از هیچ راه علمی و تاریخی قابل تحلیل

نیست.همانطور که میدانید سرخپوستان قاره آمریکا سی هزار سال پیش در هنگام یخبندان بزرگ از

آسیا و تنگه ی برینگ (سمت آلاسکا و سیبری) به آمریکا رفتند این رویداد به ۲۵هزارسال پیش بازمیگردد

تاریخ قوم مایا در آمریکا مربوط به سال۸۰۰میلادی است و در مقابل قدمت سرخپوستان آمریکا هیچ است.

حالا دقیقا همان اشعار با همان لهجه با اسامی اسطوره های آنان که همه جن بودند در شعر مراسم دگه

وجود دارد.و پس از خواندن  این شعر عدی ای ناخود آگاه می افتند و در اصطلاح زارشان پایین می آید.

خطرات مراسم جن گیری

در بین پایین آوردن زار ها توسط اشعار جن یهودی از همه بدتر و خطرناک تر است و به گفته ی حرفه ای ها و

مامان و بابا به شخصی که عمل خروج اش را انجام میدهد به شدت آسیب فیزیکی میزند.در نمونه ای بعد از

خروج جن یهودی از بدن فرد به صورت و فک رمال حمله کرده و آن را کج کرد که در طی مراسمی در عرض

۲۴ساعت بیمار را به حالت اول برگردانند و هیچ اثری از حالت سکته در آن باقی نماند.

و موارد بیشمار دیگر که ماما یا بابا ان را کنترل میکند.

تاریخ ورود مراسم زار یا دگه

برخی تاریخ ورود مراسم زار یا دگه را به ورود پرتغالی ها به جزایر جنوبی ایران میدانند و

دوران برده داری سیاهپوستان در جنوب.

که تحقیقات ما نشان داد که قدمت تاریخی این مراسم بسیار عقبتر از این بوده و شواهدی دال بر

اجرای کامل و دقیق این مراسم در مصر هم وجود دارد.

برداشتهای محققین در ضمینه ی مراسم دگه

اجرای مراسم زار در آبادان و خرمشهرو کم و بیش در سرار نوار خلیج فارس به یک شیوه اجرا می‌شود.

منتها گاهی برداشت محققین یاشواهد آنان متفاوت است بیشتر محقیقنی که چیزی دراین باره نوشته‌اندغیر بومی

بوده یاعضو ثابت این مراسم نبوده اند و در نتیجه دربرخورد با رویکردهای متفاوت سبب شده است که

منابع محدود این مراسم محدودتر شود. اینکه ریشه و سبب زار چیست؟

یا کدام یک از عوامل و مراسم (دگ_گعده-به زبان عربی) تأثیر گذارتر و اصلیی تر است خود جای تحقیق دارد.

برداشت ما از مراسم دگه

مراسم زار یا دگه آموزه ای فرازمینی است که از جنیان به انسان داده شده و یا مجموعه ای

از رفتارهایی است که در برخوردهای مختلف با انواع اجنه گرد آوری شده و در یک قالب

منسجم تشکیل یک مجلس کلی با عنوان مراسم زار یا دگه را تشکیل داده است.

بررسی شعر مراسم دگه

بررسی شعر مراسم دگه بسیار سخت و پیچیده است.

دکتر سعدی محقق علوم ماورایی در این باره میگوید :در سفری که به شهر قاهره-روض الفرج (کشور مصر) داشتم با فردی آشنا شدم که بابای زار آن شهر بود و

و تصاویری هم از مراسم وی تهیه کردم  که نام این مراسم باد لیوا بوده که بنا به

دلایل فیلترینگ و محدویتی فعلا انتشار آنرا در فضای مجازی ایران صلاح نمیبینم.

نکته ی جالب تشابه بین اشعار بابازار در قاهره و اشعار بابازار در ایران وجود داشت و

در اصل شاید اجرای فعل مراسم متفاوت بود اما شعرها کاملا واحد بودند.

به گوشه ای از این اشعار در مراسم بادلیوا نگاهی بیندازیم:

تنتوش عفوو/کل زار وفو/ و انا ما وفونی /تنوش وفوو/ شیخ شنگر رضو/ وانا ما رضونی / وزفنا وزفش نایی /دوئی وانت دوئی/عطاطیش عفو/عطیش عفوو/زاواز نایی/واش عفو/به وازنابای…

*درشعر بالا شیخ شنگر(مصری) و تنتوش و  عطاطیش و تنوش و عطیش(عطی یش هم گویند) و زاواز همگی جن های جنگلی هستند و هرکدام دارای بت در بین قبایل جنگل ها آمازون و آفریقا هستند.

(مراسم بادلیوا از بعد از انقلاب در ایران انجام نمیشود )

مقاله ای کامل پیرامون بررسی اشعار دگه توسط دکتر سعدی تهیه و  در  ژونال تخصصی تاریخشناسی آمریکا     the american historical review

درتاریخ دسامبر ۲۰۱۵ به نویسندگی دکتر سعدی به چاپ رسیده است.که میتواند مرجع کاملی برای بررسی و تحلیل اشعار این مراسم باشد.

در مقاله ای جداگانه به بررسی برخی اشعار مراسم دگه (مراسم زار) خواهم پرداخت.

دعا و طلسم

کانال تلگرام طلسم یازده (طلسم11) telesm11